Style kierowania a efektywność działania firmy

W przedsiębiorstwie mogą występować różne style kierownicze, co zależy w dużym stopniu od kadry kierowniczej . Pod tym pojęciem rozumie się sposób w jaki kierownik oddziaływuje na postawy i zachowania podległych mu pracowników.
Najczęściej mówi się o stylu autokratycznym i demokratycznym
*styl autokratyczny (autorytarny) charakteryzuje się tym, że kierownik dąży do posiadania pełnej władzy w swoim zakresie, a pracownicy zobowiązani są do ścisłej realizacji otrzymanych od przełożonego zadań i poleceń, które on sam ustala, bez możliwości dyskusji nad nimi i poddawania ich w jakąkolwiek wątpliwość. Realizacja ich jest dokładnie i rygorystycznie sprawdzana. Przełożony zachowuje dystans w stosunku do pracowników, chętnie stosuje kary. Wg Martyniaka Kierownik autokrata wyznaje zasadę, że świat dzieli się na tych, którzy podejmują decyzje i tych, którzy obowiązani są te decyzje wykonywać; pierwszą grupę stanowi wyłącznie kierownik a tę drugą wszyscy podwładni
*styl demokratyczny zakłada daleko idącą decentralizację decyzji i odpowiedzialność ze strony kierownika na rzecz pracowników. Wspólnie ustalają oni zadania i sposób ich realizacji. Chodzi o to, aby pracownicy czuli się współuczestnikami procesów decyzyjnych ich dotyczących. w miejsce drobiazgowego nadzoru realizacji zadań wprowadza się zasadę samokontroli tej realizacji przez pracowników. Relacje między kierownictwem a pracownikami z antagonistycznych stają się partnerskimi, kierownik życzliwie przyjmuje od pracowników nawet krytyczne uwagi i opinie, chętnie wyjaśnia ich wątpliwości; stosunki między przełożonymi a podwładnymi są mniej oficjalne i bardziej przyjazne. Preferuje się nagrody przed karami
*styl paternalistyczny (występujący w przeszłości), jego elementy widoczne są w przedsiębiorstwach japońskich, polega on na tym, że kierownik dba jak ojciec i opiekun o pracowników, zapewnia im poczucie bezpieczeństwa, nie włączając ich jednak do procesu decyzyjnego., od pracowników oczekuje lojalności i posłuszeństwa.
*styl nieingerujący (bierny) występujący wówczas, gdy kierownik stwarza sytuacje skłaniające pracowników do uzyskiwania określonego celu, ale w toku prac zespołu nie wpływa na przebieg działania
*styl kierowania doradczego: jego główną cechą jest to, że podwładnym pozostawia się bardzo dużą swobodę decyzji dotyczących zadań i sposobów wykonania zadania; kierownik akcentuje jednak pewna odpowiedzialność pracowników za ustalony dla każdego z nich zakres działania i tylko przez doradzanie i swoje opinie sugeruje im sposób działania

Based on: ManuScript | Optimized for Drupal :www.SablonTurk.com