Metody sieciowe to PERT (technika oceny i kontroli programu) oraz CPM (metoda ścieżki krytycznej). Obydwie metody są w zasadzie podobne lecz lepiej je wykorzystywać w nieco odmiennych sytuacjach. CPM jest odpowiedniejsza do powtarzalnych procesów, w których zadania mają stały czas trwania i znane terminy realizacji; PERT nadaje się zwłaszcza do procesów niepowtarzalnych, w których można jedynie w przybliżeniu oszacować okres realizacji i terminy zakończenia zadań. Pierwotne korzystanie z metod tych było czasochłonne i kosztowne. Obecnie programy analizy sieci do komputerów osobistych udostępniły te metody kierownikom, którzy poprzednio nie mieli niezbędnej wiedzy ani środków potrzebnych do ich stosowania. Kierownicy mogą teraz szybko opracować i często aktualizować programy oraz pospiesznie sprawdzać wpływ na nie hipotetycznych czynników np.: możliwych opóźnień dostawy ważnego elementu.