Benchmarking strategiczny jest jak dotąd niezbyt obszernie opisany w literaturze. Co więcej, część autorów nawet go nie wymienia w swoich klasyfikacjach . Do tych, którzy omawiają ten rodzaj benchmarkingu, należy G. H. Watson. Według niego, benchmarking ten stanowi aplikację procesu benchmarkingowego na poziomie strategii. Ten rodzaj benchmarkingu polega na systematycznej obserwacji i wyborze alternatywnych strategii, wdrażaniu tych strategii oraz poprawie wyników działania. Poprawa ta dokonuje się poprzez zrozumienie i adaptację strategii sukcesu od zewnętrznych partnerów, z którymi jesteśmy związani aliansem strategicznym. W innych warunkach taki benchmarking nie może mieć miejsca, bowiem żadna organizacja nie udostępnia na zewnątrz informacji o swojej strategii w stopniu, który umożliwiłby adaptację tej strategii w innej organizacji